Get Adobe Flash player


Vanuit ons Elia-verhaal werden tijdens het werkjaar 2018-2019 alle individuele leden van onze plaatselijke ‘kerngroepen’ (de vroegere parochieteams of P.T.’s) door het team van onze pastorale eenheid bevraagd rond – wat we in het algemeen zouden kunnen noemen de ‘vitaliteit’ van de plaatselijke parochiekern.


“Wat draait er nog vlotjes – minder vlot

helemaal niet meer?”


Bij deze vraag ging het over alles waar je binnen een parochiekern maar aan kan denken: hebben we nog voldoende helpende handen voor de plaatselijke werkgroepen catechese, voor het lokale secretariaat, leden voor de kerngroep, lectoren, gebedsleiders, kosters… enzovoort, enzoverder?


Maar ook vragen rond de beleving van de weekendvieringen, het al dan niet bereiken van jongeren, de moeilijkheden bij het vinden van medewerkers, de netwerking met de plaatselijke geloofskernen (scholen, jeugdverenigingen, woonzorgcentra…). Vragen ook over de relatie tussen de plaatselijke parochiekern en de pastorale eenheid als het grote geheel.

 

De resultaten van deze grote bevraging werden nadien door het team van de pastorale eenheid uitgebreid besproken en een actieplan over meerdere jaren werd opgezet.


Tijdens een open infoavond op woensdag 18 september 2019, werden de resultaten van deze bevraging en de eerste stappen van het actieplan aan het grote publiek voorgesteld.

Op het einde van deze infovaond konden mondelinge vragen gesteld worden of konden vragen schriftelijk worden ingediend.


Ondertussen heeft het team alle mondelinge en schriftelijk gestelde vragen per thema gegroepeerd en besproken.

Uit die bespreking kwam onderstaande tekst tot stand.


Op de open avond van 18 september 2019 werd iedereen uitgenodigd om bijkomende vragen te stellen rond de werking of structuur van de pastorale eenheid. We hebben deze vragen gebundeld rond enkele thema’s:

Communicatie en identiteit

Samenwerking over de parochiegrenzen heen

Organisatie en structuur

De zondagskerk

Zonder de gestelde vragen in detail te beantwoorden – wat tot herhaling en overlap zou leiden – proberen we in deze tekst elk van de aangehaalde vragen, zorgen of opmerkingen samen te brengen.


Communicatie en identiteit


Zonder voldoende kwaliteitsvolle communicatie kan een pastorale eenheid niet overleven. Communicatie betekent communicatiekanalen enerzijds en informatie anderzijds.

De pastorale eenheid Elia beschikt over een uitgebreid eigen informatica-platform dat een groot deel van de praktische communicatie rond afspraken en administratie mogelijk maakt. Dat zit alvast goed. Op het web is Elia erg goed vertegenwoordigd.

Maar communicatie gaat ook verder, naar affiches, flyers, diverse kranten en nieuwsbrieven… Ook hier zet Elia al vrij goed in op bredere communicatiekanalen. Het laat wat leeft in de kerkgemeenschap ook naar buiten treden. Naar inhoud toe blijft het een uitdaging om informatief, creatief en appellerend uit de hoek te komen. Alle hulp en alle ideeën zijn daarbij welkom natuurlijk.


“Welke rol kan het parochieblad (Kerk en Leven)

nog spelen binnen de pastorale eenheid?”


Het parochieblad blijft ons ‘clubblad’. Daar zullen we op blijven inzetten. Uit gesprekken met de mensen van Halewijn (uitgever en drukkerij van Kerk en Leven) leren we dat een aantal edities van het parochieblad jaarlijks een stijgend aantal lezers kan boeien. Dat zijn edities waar een dynamische ploeg redacteurs (en fotografen) zorgt voor een kleurrijk, informatief en aansprekend parochieblad, week na week. Het parochieblad is daar de meest prioritaire bron aan actuele informatie over wat er reilt en zeilt in de pastorale eenheid. Het parochieblad kan ook helpen om over de grenzen van de eigen parochies te kijken, ook al wordt in de meeste gevallen nog gewerkt met lokale edities. Zo kunnen korte regelmatige verslagen van wat er op contactgroepen en teamvergaderingen is besproken de betrokkenheid van de parochianen verhogen.

Samenwerking

over de parochiegrenzen heen


De beleidstekst “De pastorale eenheid in het bisdom Antwerpen” stelt heel duidelijk in het hoofdstuk “Wat is een pastorale eenheid?” dat “binnen de pastorale eenheid de schotten tussen de parochies en andere geloofskernen zoveel mogelijk worden opgeheven, met het oog op een samenhangend pastoraal beleid”.

Dat is een heel duidelijke omschrijving, en meteen ook een heel duidelijke missie voor de pastorale eenheid.

Het “ophalen van de schotten” gaat in eerste plaats over het samenwerken over de grenzen van de parochies en geloofskernen heen voor wat betreft liturgie en gebed, diaconie en solidariteit en catechese en verkondiging. Samenwerken is daar de boodschap.


“Kunnen we binnen Elia bijvoorbeeld voorzien

in één specifieke gezinsviering voor de hele pastorale eenheid, georganiseerd door een werkgroep met medewerkers uit alle verschillende parochies en geloofskernen?”


Natuurlijk. Dat is net wat hierboven bedoeld wordt. Voor elk van de deelgebieden wordt daarom ook een werkgroep voorzien.


“Heeft het zin een parochie te behouden

waar wekelijks tijdens de viering

slechts een tiental gelovigen aanwezig is?”


Dat is een vraag die geregeld klinkt. Het antwoord is niet zo eenvoudig. De pastorale eenheid wil alles voor iedereen blijven aanbieden. Dit mogelijk maken is één van de kerntaken van ons team. Maar als team moeten we ook waken over de kwaliteit van het aanbod, eerder dan over de kwantiteit. En vanuit dat standpunt heeft het wellicht geen of erg weinig zin om wekelijks vieringen te voorzien voor erg kleine groepen. Dan grijpen we best terug naar het hierboven opgegeven concept waarbij de schotten worden opgehaald en mensen van verschillende parochies en geloofskernen worden samengebracht om samen te vieren, en zorgen we er samen voor dat iedereen ter plaatse geraakt.


Of de parochie behouden dient te worden is een veel complexere zaak die niet alleen betrekking heeft op het aantal kerkgangers. Ook andere vragen dienen gesteld te worden. Leeft de parochie wel nog op andere vlakken (catechese, diaconie,…), zijn er nog voldoende medewerkers en wat zijn de vooruitzichten? Wat is de financiële structuur van de parochie? Hoe gezond is de kerkfabriek en is de kerkraad voltallig? Wat werd met de gemeente beslist in het kader van het kerkenbeleidsplan dat door de overheid werd opgelegd?

Afhankelijk van het antwoord op al deze vragen (en meer) kan eventueel beslist worden om een parochie niet langer als een zelfstandige eenheid te behouden, maar ze samen te voegen met een dragende naburige parochie binnen de pastorale eenheid.



De zondagskerk


In een aantal vragen kwam de rol van de zondagskerken aan bod.


De nieuwe beleidstekst over de pastorale eenheid geeft meer duiding over het begrip ‘zondagskerk’.  We zullen de definities en randbemerkingen die we in die tekst terugvinden verder toetsen aan onze initiële keuzes voor de zondagskerken. Indien nodig is het mogelijk om die keuzes bij te stellen.


De keuze van de zondagskerk hangt nauw samen met de bredere visie, bijvoorbeeld rond de invulling van gemeenschappelijke vieringen over de parochiegrenzen heen, zoals de projectvieringen. Maar het hoeft dergelijke initiatieven in andere kerken dan de zondagskerk, niet noodzakelijk onmogelijk te maken. Immers, in het kader van gemeenschapsopbouw is het belangrijk elkaar en elkaars werking, maar ook elkaars omgeving te leren kennen, en hoe kan dit beter dan door te vieren in elkaars kerken.

Vrijwilligers


Een aantal mensen vroegen aandacht voor de vrijwilligers. Zij zijn het inderdaad die alles draaiende houden, die het bindweefsel vormen en die betekenis geven. Daarom zullen we hier ook steevast verder op inzetten; praktisch (communicatie, middelen, infrastructuur…), maar ook op menselijk vlak (bemoediging, spreiden werklast…).


!! U KAN DE VOLLEDIGE TEKST HIER DOWNLOADEN !!


!! U KAN DEZE PAGINA OOK DOWNLOADEN ALS 'NIEUWSBRIEF'... KLIK HIER !!